Melekler Ağlamaz
Geceyi gündüze siyahı beyaza kattım
Üzüldüm,ağladım derdimi hep içime attım,
Yatağımı bıraktım kuru yerde yattım
Sonunda hepsini 5 kuruşa sattım.

Hayatı akışına bıraktım
Ne üzüldüm nede ağladım
Ellerimi bağladım gözümü kapadım
Bir bilinmeyendi gittiğim
Kendimi karanlığa bıraktım.

Gün oldu biri ellerimden tuttu
Kimsin sen deyip gözlerimi açtı
Dayanamadı ellerimi çözdü
Gözlerime baktı ve ağladı.

Ben onu melek sanmıştım
Güzel gözlerine kanmıştım
Ama birşeyi unutup aldanmışım
MELEKLER AĞLAMAZ Kİ...