|
Yazar Administrator
|
|
Cumartesi, 26 Nisan 2008 |
|
İstiklal Savaşından Ağlamakla gözlerin kızarmıştı akların Büyük yas karartmıştı kırmızı bayrakları . Boyunlar bükülmüştü başlar durmuyordu dik, Kendi vatanımızda vatansızlar gibiydik. Anayurda dört yandan saldırmıştı düşmanlar Türk ün derdini türk olmayan ne anlar?? Halife olanlarla bir, sultan olanlarla birlik; Prensleri ediyor düşmana habercilik. O günlerde bir ünlü ayak bastı Samsun a. Yürüdü etrafına umutlar suna suna ; Bu ateşler içinden gelip gelmiş bir erdi, Göğsünde toplanmıştı milyonlarca Türk ün derdi. Bu milyonlarca dert ona veriyordu başka hız Yürüyordu arkasında genç, ihtiyar, kadın, kız... O kimdir ? bakışları deniz kadar yumuşak, Saçı güneşi emmiş bir demet başak. O kimdir? gözlerinde, bir tılsım gizleniyor Bastığı topraklardan bahar filizleniyor... Alev saçlı bir volkan, bazı bir dağ başında Bazı beliriyor bir damla göz yaşında. Güneşten birer oktu ondan gelen her emir, Bu okların altında eriyor dağ, taş, demir. O kimdir? .. milyonlarca Türk birleşip bir tek olmuş... Yıkılan memlekete kolları destek olmuş. Öz yurdun içlerinde düşman kurarken pusu Bir yandan da yürüdü halifenin ordusu. Birisi gök yüzünden bombalar atıyordu, Öbürü tekbir çekip fetha dağıtıyordu. Bunların karşısında göğsü açık bir dölen, Süngüye topa diyor biz olacağız yenen!! Vatan sürüklenirken bir uçurum ucuna, Dağılan kuvvetleri topladı avucuna. Kurşunlar gülle oldu, sopalar süngü oldu, Sınırlar baştan başa bir çelik örgü oldu. Bir kale heybeti var vatanın her taşında, Her işin başında o, her iş onun başında. BÖYLE BİR LİDERDİ O!!!
|
|
Son Güncelleme ( Cumartesi, 26 Nisan 2008 )
|