Bunca yıl beraberlikten sonra
çocuklar gelirler boyumuza.
Nasıl yazılmışsa alnımıza,
çıkacağız bir gün o yolculuğa.

Seneler sonra bir gün
Allah gecinden versin!
Gidersem senden önce
üzülürüm.
Alışmıştık birbirimize,
bensiz ne yaparsın diye düşünürüm;
Haline üzülürüm.

Devam edersin mücadeleye,
mecbursun yaşamaya.
Ölenle ölünmezki,
kader değiştirilmezki!

Seneler sonra bir gün
Allah gecinden versin!
Gidersen benden önce,
üzülürüm sensizliğe,
alışmıştık birbirimize.

Yanarım, kahrolurum,
devam ederim mücadeleye.
Yaşamaya mecburum:
Ölenle ölünmezki,
kader değiştirilmezki!

Çocuklar gider kendi yoluna,
onlar da olurlar anne, baba.
İnsan kalır sonunda yalnız başına.
Alın yazısı derler bunun adına,
Bir gün gelir her kulun başına.

Gözyaşları, üzülmek boşuna:
Ölenle ölünmezki,
kader değiştirilmezki!